Buikdansen

In oktober vond de ASVA cursusweek plaats. In deze week bood ASVA verschillende cursussen aan. Een van deze workshops was Buikdansen. Een enorm populaire cursus, die heel goed aansloeg bij de deelnemende jongedames. Maar zoals altijd viel er ook dit jaar weer iets aan te merken op ons aanbod.

Je zou denken dat de naam ‘buikdansen’ een positieve connotatie heeft. Dansen is iets voor blije mensen. Dansen doe je als je het ergens naar je zin hebt. Buikdansen is ook nog eens heel multi-culti en kan ons Nederlandse dames helpen onze ietwat houterige heupen wat losser te maken.

Op het ASVA kantoor ontvingen wij in de week voorafgaand aan de cursusweek, een mail van een mannelijke student, die naar ik aanneem anoniem wenst te blijven. Hij schreef ons een klein betoogje over de vrouwonvriendelijkheid van het fenomeen buikdansen. Zo stelde hij onder andere dat buikdansen vooral te maken heeft met een mannen behagende cultuuruiting en hij noemde buikdansen een ‘vrouwenvernederende onderdanigheid jegens de man, bevorderd tot kunstvorm’. De student betoogde ook, dat wij (ASVA) wat meer moeten gaan nadenken over wat er werkelijk in de wereld speelt, dat we onze tijd niet moeten verdoen met het indirect steunen van culturen waarin vrouwen opgesloten thuis zitten.

Zelf vind ik dit een enigszins overdreven reactie. Ten eerste omdat ASVA, als belangenbehartiger van onder andere jonge (studerende) vrouwen, geen cursus zou aanbieden die als ‘vrouwonvriendelijk’ te boek staat. Daarnaast omdat buikdansen een bezigheid is die vrouwen onderling uitoefenen en daardoor dus absoluut niet gericht is op het behagen van mannen: het gaat bij buikdansen om dansen als sport, om het bevorderen van lenigheid en de controle over je eigen lichaam. Trouwens, als buikdansen echt zo vernederend zou zijn voor vrouwen, waarom hebben vrouwelijke studenten zich dan massaal aangemeld voor deze cursus?